| W latach 70-tych i 80-tych do izolacji
poddasza wykorzystywano paroizolacje wykonane ze zwykłej folii
polietylenowej. W owym czasie technologia ta była optymalna,
| jednakże wprowadzanie
coraz to nowszych technologii w budownictwie i ciągłe
dążenie do idealnej izolacji domu poprzez ocieplenie
ścian, ocieplenie poddasza, wymiana okien na całkowicie
szczelne doprowadziła do sytuacji w której dom stał
się prawie całkowicie szczelny.
W tej sytuacji w budynkach gdzie mieszkańcy wietrzyli
pomieszczenia zbyt rzadko, gdzie była wykonana wadliwie,
lub był brak wentylacji zaczęły pojawiać się problemy
ze skraplaniem się nadmiaru pary wodnej która gromadziła
się pomiędzy płytą G-K i folią paroizolacyjną (efekt
torby foliowej) w efekcie czego pojawiały się różnego
rodzaju pleśnie i grzyby na ścianach i sufitach poddasza
budynku. Przeciwdziałając temu zjawisku podjęto prace
zmierzające do |
|
|
opracowania produktu który będzie rozwiązaniem na pojawiające
się problemy. Nowy produkt miał z jednej strony chronić termoizolację
przed wilgocią, a jednocześnie miał pozwolić na pozbycie się
ewentualnego nadmiaru pary wodnej w takiej ilości by nie zagrażała
termoizolacji i jej parametrom izolacyjnym.
Zaczęto dążyć do tworzenia aktywnych paroizolacji i już w
drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych pokazały się na rynkach
Europy Zachodniej materiały spełniające funkcje aktywnych
paroizolacji. Za pomocą zdolności do absorpcji wilgoci, lub
też za pomocą stricte aktywnej powłoki, miały one za zadanie
regulować wilgotność w przestrzeni pomiędzy płytą G-K, a paroizolacją.
Działanie takie miało na celu nie dopuszczenie do powstawania
skroplin, a co za tym idzie wilgoci i wszystkich jej konsekwencji.
W Polsce aktywne paroizolacje pojawiły się już w roku 1998.
Materiały te wzbudziły wprawdzie duże zainteresowanie ze strony
firm handlowych, wykonawczych i architektów, ale niestety
nie zostały zaakceptowane ze względu na wysoką cenę. Różnica
cenowa pomiędzy paroizolacją aktywną, a tradycyjną na bazie
folii polietylenowej była czterokrotna. Obecnie cena aktywnej
paroizolacji kształtuje się na poziomie wyższym o ok. 1,3
PLN netto niż paroizolacji PE. W koszcie ogólnym jest to o
ok. 260 PLN netto więcej niż przy stosowaniu tradycyjnych
paroizolacji PE, co wydaje się być śmiesznie niską kwotą,
biorąc pod uwagę zabezpieczenie jakie tworzy paroizolacja
aktywna, a jeszcze mniejszą biorąc pod uwagę cenę całego systemu
dachowego. |